Σήμερα το απόγευμα, έκανα ένα ψιλομεγάλο ταξίδι με πατίνι, να δοκιμάσω την εμβέλεια του. Όμως ο σκοπός της ανάρτησης αυτής δεν είναι το πατίνι, αλλά η Αθήνα και ειδικότερα, τα σημεία πέριξ του Κολωνακίου και γύρω από τον εθνικό κήπο και το Ζάππειον.
Κατ’ αρχάς. εντύπωση κάνει η πολύ καλή κατάσταση των δρόμων, του οδοστρώματος και η εικόνα καθαριότητας της πόλης! Το πατίνι στο κέντρο είναι παιχνίδι. Ούτε κοπανάς πουθενά ούτε τίποτε! Σκέτη απόλαυση. Η ρόδα τσουλάει άνετα και φρενάρει καλά. Επιπλέον, οι πεζοί δε σου πετάγονται από αριστερά και δεξιά γιατί ως επί το πλείστον, η πόλη είναι βατή. Είναι στα πεζοδρόμια!
Κατά δεύτερον, η διαδρομή είναι πανέμορφη. Πανέμορφη! Οι χώροι δεν είναι παρατημένοι. Βλέπεις και εργοτάξια για ανανέωση περιοχών, αλλά και όλα τα υπόλοιπα είναι περιποιημένα και τουλάχιστον σε ανεκτή κατάσταση.
Η Αθήνα έχει αλλάξει πολύ και αλλάζει προς το καλύτερο. Και τώρα που θα φύγουν και οι γραμμές του τρόλεϊ από τους ουρανούς και τα πεζοδρόμια της θα γίνει ακόμη πιο βατή, ακόμη πιο «φωτογραφήσιμη», περιποιημένη και όμορφη! Μου άφησε πολύ καλή εντύπωση και αρχίζω να κατανοώ τους επισκέπτες που λένε τα καλύτερα λόγια. Εύγε για την καταπληκτικό έργο!
Σχολιάστε